در «Siccin 4»، خانوادهی ییلماز که زمانی در رفاه بودهاند، بهخاطر مشکلات مالی مجبور میشوند نزد مادربزرگ بیمارش نقل مکان کنند؛ اما بهزودی درمییابند خانهی قدیمی پر از ساکنانی ماورایی و بیگانه است که بهشدت از حضور آنها خشمگیناند. فیلم با استفاده از فضاسازی تاریک و دلهرهآور و تکنیکهای مستقیم و «فولچیوار» (که یادآور سبک فیلمهای گیلِرمو فولچی است) حس ترس را از مکانهای محدود بهخوبی منتقل میکند.
هرچند تکرار برخی صحنهها و کلیشهها از نسخههای پیشین سری مشاهده میشود، تلاش سازنده برای کاستن از لوازم اغواکننده و استفاده از جلوههای فیزیکی ملموس قابل تحسین است، و شخصیتها، هرچند گاهی بیان ساده و کلیشهای دارند، اما تا حدی واقعی و قابللمستر جلوه میکنند. «Siccin 4» با تمام ضعفها و تکرارها، برای دوستداران وحشت با دلهرهی کمرمق اما مؤثر، تجربهای قابل تامل و نسبتاً سرگرمکننده به شمار میرود و اگر دنبال تر و تمیزتر شدن قصهای آشنا در دل ژانر باشید، شایستهی تماشا است.
افزودن دیدگاه